Friday, October 29, 2010

कागदाचं घर

माझ्या विचारांना मी कागदाचं घर दिल होत,
आश्रयाच घर जरी कागदाचं होत,
स्वरूप मात्र कवितेच होत,
ज्याला गद्य,पद्ययाच अंगण नव्हत,
स्वल्पविराम,पूर्ण विरामाच बंधन नव्हत,
कुणीतरी टोकेल म्हणून या आश्रयाला,
वहीतच दडवल होत.

मला कुठे कविता करण्याच कौतुक हव होत,
हे तर विचारांनी मांडलेल्या,
आराखड्याच रूप होत,
नसेल कुणी सोबतीला तेव्हा
स्वताच्या मनातील प्रेक्षणीय,
स्थळ शोधण्यासाठी लागणार
नकाशाच पण होत.

माझ्या विचारांना मी कागदाचं घर दिल होत,
आश्रयाच घर जरी कागदाचं होत
स्वरूप मात्र कवितेच होत.

Wednesday, October 20, 2010

प्रेमाचा आरोप

हा साराच तारुण्याचा खेळ असतो
फुलांचे कौतुक करण्याचा ह्याच वयात जास्त वाव असतो,
आपल्याही नकळत, चंद्र तारे आपल्या नजीकचे वाटतात,
त्यांच्या असण्या नसण्याने तारुण्याचे रूप बदलतात.

ऐन मध्यातात वाऱ्याचा वाहन होतं
मनात दडलेल्या गोष्टी पोहोचवण्यासाठी
त्याच्याही वाटाचा उपयोग होतो.

ह्याच वाटांवर दिवसा मागून दिवस जातात,
रोज उगवणाऱ्या सूर्याचे मात्र
इकाच संध्याकाळी सारे निरोप होतात,

मग कुठे होते एकताची ओळख
कातरवेळेला आता ह्याच्या सोबतच बैठक
हे वाचानारयांचे मात्र माझावर "प्रेमाचे " आरोप.

Thursday, July 29, 2010

रोपट

चार वर्ष झाली तुझ्या माझ्या
ह्या प्रेमाच्या रोपट्याला
नाही म्हणता म्हणता
बिजान्ग्कुरातून रोपट व्हायला.........

आठवतं का तुला.......
सगळ्याचा चोरून पेरलं होतं
हे तुझं माझं "बी "...........
उद्याची स्वप्नं पाहत पाहत
याला घातलं होतं आपण
खत पाणी .......

चार वर्ष झाली तुझ्या माझ्या
ह्या प्रेमाच्या रोपट्याला
नाही म्हणता म्हणता
बिजान्ग्कुरातून रोपट व्हायला.........

रोजच भेटायचो आपण
ह्या पेरलेल्या बिजान्कुरापाशी
पेरलेल्या बी च रोपट पाहण्यासाठी ...........

चार वर्ष झाली तुझ्या माझ्या
ह्या प्रेमाच्या रोपट्याला
नाही म्हणता म्हणता
बिजान्ग्कुरातून रोपट व्हायला.........

एकमेकांचा हातात हात घेऊन
घातलं होतं छत याला
एकमेकांच्या खांद्यावर खांदा ठेऊन
भर दुपारच्या उन्हात आपल्या
सावलीने प्रेम केला होतं या रोपट्याला ..........

चार वर्ष झाली तुझ्या माझ्या
ह्या प्रेमाच्या रोपट्याला
नाही म्हणता म्हणता
बिजान्ग्कुरातून रोपट व्हायला.........

साकारलं होत इक स्वप्नं
उद्या नसणाऱ्या तुझ्या माझ्या
अस्तित्वाचं
बिजान्कुरातून एक रोपट होण्याच.......................

प्राजक्त

रिमझिम पडणाऱ्या ह्या पावसाच्या धारा आणि
तुझ्या अंगणात पडलेला हा प्राजक्ताचा सडा

रिमझिम सरीत मध्ये भिजणारा मी
भिजणाऱ्या मी ला बघणारी तू ....

भिजून सुधा तुझ्या भेटीसाठी कोरडा
असणाऱ्या मी
मला पाहून माझ्या भावनेने भिजणारी तू .....

तुला पाहून ओंजळीत पावसाचे थेब जमवणारा मी
माझ्या भरलेल्या ओंजळी कडे पाहून सुखावणारी तू .....

सुखावाणाऱ्या तुला पाहून मी हि इक निस्तब्ध
पुतळा व्हायचं ..................
तू मात्र अंगान्तल्या प्राजक्ताला ओंजळीत घ्यायचं
माझ्या कडे बघत बघत, हसत हसत
ओंजळीत घेतलेल्या फुलांना हुंगत त्यांचीशी संवाद साधायचा
आणि म्हणायची.....................................
"सावळा होता तो कृष्ण जाने
राधेला वेड लावलं होतं
प्राजक्त आवडतो म्हणून स्वताला
तिच्या प्रेमात नाहून घेतलं होतं"

Friday, July 16, 2010

इक सिगरेट

माझ्या हातातली सिगरेट जेव्हा जळायची
का कुणास ठाऊक तूच का आठवायची
सिगारेटचा धूर धुक व्ह्याचा
अचानक धुकातून तूच समोर यायची
माझ्या हातातली सिगारेट विझवायची
धुरासारखा नको वाऱ्यासारखा जग
जाताना सांगून जायची
माझ्या हातातली सिगरेट जेव्हा जळायची
का कुणास ठाऊक तूच का आठवायची................

आज सिगरेट जाळून संपली होती,
तिचं अस्तित्व माझी दोन बोटं जाळून ,
कायमचं ठेऊन गेली होती,
सारच पाकीट जळून संपणार होत,
जळणारा धूर धुक होऊन सुद्धा ,
तू काही आली नव्हती........................................

आता शेवटचीच सिगारते पेटवली होती,
सिगारेटच्या पाकिटात इक चिट्ठी ,
अचानक दिसली होती.
चिट्ठी होती तुझीच माझ्या नावानं लिहिलेली......

" मला माहित आहे तुला सिगारेट चा व्यसन नाही आहे,
व्यसन आहे ते माझा आणि त्या साठीच होता हे सिगरेटच जळणं,
मलाहि तुझ्या आयुष्यात यायचं होत पण व्यसन म्हणून नाही,
कदाचित माझ्या मुळे तू या सिगरेटचा व्यसनी होशील आणि
स्वताच्याच आयुशाचा धूर करशील.....,
म्हणून मी आता कधीच येणार नव्हते,
हे वाचताना तुझा हातात शेवटचीच सिगरेट असेल.
तिला आता तू स्वतःहा विझव,
धुराचे आयुष सोडून वाऱ्याचे आयुष जगायला सुरवात कर"....

माझ्या हातातली सिगरेट विझली होती
माझा बोट जाळून तिचं अस्तित्व कायमचं ठेवून गेली होती.

Thursday, May 27, 2010

इक श्वास

मला हवा होता इक श्वास,
हृदयात धडकणारा,
रक्तात मिसळून धमन्यांमध्ये वाहणारा........
मला हवा होता इक श्वास,
मला एकरूप ठेवणारा
माझा एकांत नेहमीच दूर ठेवणारा .........
मला हवा होता इक श्वास,
हा अंतरतात्मा सुखावणारा,
साऱ्या वेदना शमवणारा..........
मला हवा होता इक श्वास
इक विचार म्हणून जगणारा
केवळ आत जाऊन बाहेर न येणारा...........
मला हवा होता इक श्वास
हृद्याच ठोका होणारा
नसेल जरी आत्मा तरी
ह्या हृधायात धडकणारा.......

Thursday, May 13, 2010

कर्माच कर्ज

आपल्याही आयुष्यात काही गोष्त्ती आपल्या हि नकळत घडत असतात,घडलेला गोष्टीचे आपण गुणोत्तर मांडत बसतो. पाप आणि पुण्यचा हिशोब मांडत असतो . खरंच हे आपल्या सोबतच का घडलं याचा विचार करत करत आपण त्या देवालाच प्रश्न विचारत असतो. का घडल असाव हे सार माझ्या बाबतीत ? असा प्रशा मला हि पडला आणि मी पण त्या देवाला हाच प्रश विचारला? ...................................................
या वेळस मात्र त्याने मला उत्तर देला होत. का कुणास ठाऊक ह्या ओळी कशाकाय सुचल्या आणि मला माझं उत्तर मिळालं..........................................(मला माझी सर्वात जास्त आवडलेली हि कविता आहे)


कर्माच कर्ज !

तुझ्या मंदिराव फडकणारा तो भगवा झेंडा
माणसांची लागलेली रांग आता बसून बघणारा
कर्मांचा तू सावकार आत्मा
नियमाप्रमाने प्रमाणे घंटानाद करायचा
तुझ्या पायावर डोकं तेवून आपल्या कर्माचा
हिशोब मांडायचा,
जाताना खडी साखरेचे दोन दाने हातात देऊन
परत ये म्हणून तू सांगायचा ...............................||
रोजचच झाले होते हे ,
आपल्या जीवनाच्या शेतात राब राब राबायच
कर्माच पिकं आले कि तू तुला नैवेद्य व्हायचा
नेहमी प्रमाणे घंटानाद करायचा
तुझ्या पायावर डोकं ठेऊन आपल्या
कर्माचा हिशोब मांडायचा ...................................||
मग तू हिशोब सांगायचा
ह्या जन्मीच्या पुण्य कर्माच्या पिकातून
मागच्या जन्माचं पाप कर्म कर्ज फेडून घ्यायचा
हातात साखरेचे दोन दाने देऊन परत
ये म्हणून सांगायचा, ...................................||
फेडता फेडता आता शेवटचाच घंटानाद होता
राहिलेल्या कर्जाचा शेवटचाच हफ्ता होता
कर्माच पिक कसा डोलत होतं
मनामध्ये समाधानच पाट वाहत होता
आलो होतो तुला शेवटचा नैवेद्य वाहायला
तुझ्या पायावर डोक ठेऊन हिशोब मांडायला ......................||

तुझ्या पायावर डोक ठेवल
तर तू म्हणाला
" तिकडे जाळले आहे कुणीतरी,
तुझ्या कर्माच पिक,
जळून राख झालय,
तुझं कर्ज आता व्याजाने वाढल आहे"
.........................................
................ का केलसं रे अस !
तुला विचारलं तर म्हणाला
"मागच्या जन्मी दिली होती सूट,
त्या जन्माची पाप कर्म या जन्मात फेडायची,
या जन्मात नाही मिळणार सूट पुढच्या जन्मी फेडण्याची"