Thursday, July 29, 2010

प्राजक्त

रिमझिम पडणाऱ्या ह्या पावसाच्या धारा आणि
तुझ्या अंगणात पडलेला हा प्राजक्ताचा सडा

रिमझिम सरीत मध्ये भिजणारा मी
भिजणाऱ्या मी ला बघणारी तू ....

भिजून सुधा तुझ्या भेटीसाठी कोरडा
असणाऱ्या मी
मला पाहून माझ्या भावनेने भिजणारी तू .....

तुला पाहून ओंजळीत पावसाचे थेब जमवणारा मी
माझ्या भरलेल्या ओंजळी कडे पाहून सुखावणारी तू .....

सुखावाणाऱ्या तुला पाहून मी हि इक निस्तब्ध
पुतळा व्हायचं ..................
तू मात्र अंगान्तल्या प्राजक्ताला ओंजळीत घ्यायचं
माझ्या कडे बघत बघत, हसत हसत
ओंजळीत घेतलेल्या फुलांना हुंगत त्यांचीशी संवाद साधायचा
आणि म्हणायची.....................................
"सावळा होता तो कृष्ण जाने
राधेला वेड लावलं होतं
प्राजक्त आवडतो म्हणून स्वताला
तिच्या प्रेमात नाहून घेतलं होतं"

5 comments:

Unknown said...

Sahi he ...SAM..Kharach chan aahe kavita.....
I thnik nakkich......hhhhhhhhoooooooooooooooooooooooooaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaahmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmm DAL ME KUCH KALA HE.....

samir bhange said...

Nahi yar..........
Agar pyas lagi ho or Raste me kahi sharb ke dukan me jakar pani piya to....... Dukan se bhar ane wale ko log sharbhi hi samjate hai.

samir bhange said...
This comment has been removed by the author.
Unknown said...

mast kup kup chan tula suchta kas re as wat kup prem karto

Tusharl L said...

va va kharach chaan aahe hi kavita...Kavita lihiyacha mhanje manus premat padala ki tyala apoaap kavita suchtat... Samir tuza pan asach zalela distay....