माझ्या विचारांना मी कागदाचं घर दिल होत,
आश्रयाच घर जरी कागदाचं होत,
स्वरूप मात्र कवितेच होत,
ज्याला गद्य,पद्ययाच अंगण नव्हत,
स्वल्पविराम,पूर्ण विरामाच बंधन नव्हत,
कुणीतरी टोकेल म्हणून या आश्रयाला,
वहीतच दडवल होत.
मला कुठे कविता करण्याच कौतुक हव होत,
हे तर विचारांनी मांडलेल्या,
आराखड्याच रूप होत,
नसेल कुणी सोबतीला तेव्हा
स्वताच्या मनातील प्रेक्षणीय,
स्थळ शोधण्यासाठी लागणार
नकाशाच पण होत.
माझ्या विचारांना मी कागदाचं घर दिल होत,
आश्रयाच घर जरी कागदाचं होत
स्वरूप मात्र कवितेच होत.
Friday, October 29, 2010
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
2 comments:
Samya, tu kharach veday.............................................................................................................................................................................................................., Mi nahi kahi lihu shakat ajun (pan ek lakhat alay ki tuzu Exam javal aliye:):).)
apratim :) sunder mandla ahes.. asch lihit ja nahitar tuzha vicharncha kalol kadhich baher padnar nahi :)
sunder lihila ahes hey matra khara..kagdachi upma chan ahe hava tasa ulgadta... dumadta yeta hey matra kagdachha uttam ahe
Post a Comment